ΚΕΦ-51 - ΕΛΠΙΔΑ για τη Δημοκρατία - ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
|
"Η Δημοσίευση είναι η Ψυχή της Δικαιοσύνης" = "Όλα στο Φως!" Ελευθερία είναι το δικαίωμα να λες στους ανθρώπους αυτά που δεν θέλουν να ακούσουν! (Τζορτζ Όργουελ) |
|
"Η Γυναίκα του Καίσαρα δεν
φτάνει να είναι Ήθική και Τίμια, πρέπει να το δείχνει κιόλας! |
Η δημοσκοπική υποχώρηση του κόμματος της Μαρίας Καρυστιανού και η δημόσια σύγκρουση με 22 πρώην στελέχη του θέτουν το ίδιο ερώτημα: ...
51-26.09.27 - Η «Ελπίδα» από τη δυναμική του Μαΐου στην πτώση του Σεπτεμβρίου!
... πώς θα μετατραπεί η αρχική απήχηση σε σταθερή πολιτική εμπιστοσύνη;
Όταν η Μαρία Καρυστιανού παρουσίασε στη Θεσσαλονίκη, στις 21 Μαΐου, την «Ελπίδα για τη Δημοκρατία», το νέο κόμμα ξεκίνησε με ισχυρή δημοσκοπική δυναμική. Στις αρχές Ιουνίου, η Metron Analysis το κατέγραψε στο 10,4% στην εκτίμηση ψήφου, στην τέταρτη θέση και κοντά στο ΠΑΣΟΚ. Στη μέτρηση που παρουσιάστηκε στις 24 Σεπτεμβρίου, το αντίστοιχο ποσοστό είχε περιοριστεί στο 4,4%. Πρόκειται για απώλεια έξι ποσοστιαίων μονάδων μέσα σε λιγότερο από τέσσερις μήνες. Και άλλες πρόσφατες μετρήσεις δείχνουν υποχώρηση, αν και τα ποσοστά τους διαφέρουν ανάλογα με την εταιρεία και με το αν μετρούν πρόθεση ή εκτίμηση ψήφου.
Η πτώση του κόμματος δεν ταυτίζεται απόλυτα με τη δημοτικότητα της προέδρου του. Στη δημοσκόπηση της 24ης Σεπτεμβρίου, η Καρυστιανού συγκέντρωσε 27% θετικές γνώμες ως πολιτική αρχηγός, ποσοστό πολύ υψηλότερο από την εκλογική απήχηση της «Ελπίδας». Η διαφορά δείχνει ότι η προσωπική αναγνώριση δεν μεταφράζεται αυτομάτως σε πρόθεση ψήφου.
|
Εταιρεία |
Περίοδος |
Πρόθεση |
Εκτίμηση |
|
Metron Analysis |
4/6/26 |
8,3% |
10,4% |
|
Metron Analysis |
2/7/26 |
6,2% |
7,5% |
|
Metron Analysis |
24/9/26 |
3,6% |
4,4% |
|
GPO |
Σεπτέμβριος |
3,2% |
3,6% |
|
Alco |
30/6/26 |
7,8%* |
— |
|
Alco |
21/8/26 |
3,1% |
— |
|
Opinion Poll |
Σεπτέμβριος |
4,0% |
4,8% |
|
Palmos Analysis |
Σεπτέμβριος |
5,2%** |
— |
Αντιπροσωπευτικές δημοσκοπήσεις στο επίμαχο χρονικό διάστημα.
Γιατί μειώθηκε η αρχική δυναμική; Οι δημοσκοπήσεις καταγράφουν τη μεταβολή, δεν αποδεικνύουν από μόνες τους την αιτία της. Μια εύλογη ερμηνεία είναι ότι, μετά τον ενθουσιασμό για την ίδρυση του κόμματος, οι πολίτες άρχισαν να το κρίνουν με αυστηρότερα πολιτικά κριτήρια: τις θέσεις του, την ομάδα του, τη συνοχή των δημόσιων παρεμβάσεών του και την ικανότητά του να κυβερνήσει. Αυτή παραμένει ερμηνεία, όχι μετρημένο συμπέρασμα για τις επιλογές κάθε ψηφοφόρου.
Υπάρχει, πάντως, ένα συγκεκριμένο γεγονός που βάρυνε τη δημόσια εικόνα του κόμματος: οι αποχωρήσεις στελεχών και η ανοιχτή διαφωνία τους με την ηγεσία. Στις 5 Αυγούστου, 22 πρώην στελέχη και συνεργάτες εξέδωσαν κοινό κείμενο. Υποστήριξαν ότι είχαν ενταχθεί με την προσδοκία ενός κινήματος πολιτών που θα οργανωνόταν από τη βάση, με διαφάνεια και συμμετοχή. Κατήγγειλαν ότι, αντί γι’ αυτό, κρίσιμες αποφάσεις συγκεντρώθηκαν σε έναν περιορισμένο κύκλο προσώπων χωρίς επαρκείς συλλογικές διαδικασίες. Απέρριψαν επίσης τον ισχυρισμό ότι έφυγαν επειδή επιδίωκαν αξιώματα. Οι καταγγελίες αυτές είναι οι δικές τους θέσεις· δεν αποτελούν διαπιστωμένα πορίσματα ανεξάρτητου ελέγχου.
Στους 22 περιλαμβάνονται οι Βασίλης Κοκοτσάκης, Αθανάσιος Αυγερινός, Νίκος Ζαρκαδούλας, Αγγελική Λενακάκη, Αθανάσιος Τζουγανάτος, Τάκης Κοτσιόργιος, Αχιλλέας Ρομπογιαννάκης, Ηλίας Μιχαλάς, Κατερίνα Σωτηράκου, Κωνσταντίνος Βαμβακάς, Μανόλης Σοφούλης, Σταύρος Σταυρουλάκης, Γιάννης Φρονιμάκης, Κατερίνα Μουτσάτσου, Ιάσων Μπαγκέρης, Ιωάννης Λαινάς, Παναγιώτα Κάπου, Γιαννής Γρηγορίου, Ηρώ Βουρδούμπα, Παναγιώτης Παντελάκης, Δημήτρης Κλωθάκης και Μαρία Παιζάκη, σύμφωνα με τη δημοσιευμένη ονομαστική καταγραφή τους.
Η Μαρία Καρυστιανού έχει δώσει διαφορετική εξήγηση. Σε συνέντευξή της μετά τις αποχωρήσεις, υποστήριξε ότι ένα κίνημα ανοιχτό στην κοινωνία είναι φυσικό να δέχεται ανθρώπους με διαφορετικές προθέσεις και αμφισβήτησε τα κίνητρα ορισμένων πρώην συνεργατών της. Δήλωσε ότι το κόμμα δεν έχει εγκαταλείψει τις βασικές του θέσεις.
Δεν μπορεί να υπολογιστεί πόσοι ψηφοφόροι απομακρύνθηκαν εξαιτίας της σύγκρουσης με τους 22. Μπορεί όμως να διαπιστωθεί ότι η σύγκρουση συνέπεσε με μια περίοδο έντονης δημοσκοπικής υποχώρησης και έφερε στο προσκήνιο το ζήτημα της εσωτερικής λειτουργίας. Για ένα κόμμα που προβάλλει τη δημοκρατική ανανέωση ως κεντρική υπόσχεση, το πώς λαμβάνονται οι αποφάσεις του έχει ιδιαίτερη πολιτική σημασία.
Η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» εξακολουθεί να καταγράφεται στις δημοσκοπήσεις, αλλά η απόσταση από το ποσοστό της εκκίνησής της είναι μεγάλη. Η επόμενη δοκιμασία για την Καρυστιανού είναι να πείσει ότι διαθέτει σαφές πρόγραμμα, αξιόπιστη συλλογική ομάδα και διαδικασίες που ανταποκρίνονται στις αρχές τις οποίες επικαλείται. Το αν θα το πετύχει θα κριθεί από τη μελλοντική πορεία του κόμματος — όχι από μία μόνο δημοσκόπηση.