ΚΕΦ-34 - Χαϊμαλιά & Καθρεφτάκια στους Ιθαγενείς - ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Με βάση τις εξαγγελίες του Αλέξη Τσίπρα!

34-26.09.03c - Πόσο κοστίζουν πραγματικά οι εξαγγελίες Τσίπρα;

Μια προσεγγιστική εκτίμηση από το δικό μας site!

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Σε μια παροχολογία τεραστίων διαστάσεων επιδόθηκε ο Αλέξης Τσίπρας, ο άνθρωπος που έσυρε τη χώρα στο χείλος του γκρεμού με την ανεκδιήγητη Διακυβέρνησή του από το 2015 μέχρι το 2019!

Μια ομιλία με εσκεμμένες αοριστολογίες, ασύμβατη με τις πολιτικές έννοιες και υποσχόμενη … γιγάντιους λαγούς με ατελείωτα πετραχήλια! Και όμως στη χώρα που γεννάει απλόχερα ένα εθνικό προϊόν, που λέγεται «ανεγκέφαλοι», υπήρξε περιορισμένο, αλλά αξιόλογο ευτυχισμένο κοινό που πήρε μέρος στη φιέστα! Ο χώρος σχετικά μικρός, το κοινό ευτυχισμένο, το πρόγραμμα αυτονόητο, το αποτέλεσμα θα το δούμε στις δημοσκοπήσεις!

Στη συνέχεια θα απομονώσουμε τους αριθμούς στις υποσχέσεις από την ομιλία του σε μια προσπάθεια να κοστολογήσουμε το «θεϊκό πρόγραμμα» του αμετανόητου τυχοδιώκτη, που επιχειρεί να ξαναμπεί στο κοινοβούλιο με τελείως νέους συνεργάτες και τελείως νέο κόμμα, αφού σε όλους τους προηγούμενους του ΣΥΡΙΖΑ τους βάφτισε υπαίτιους της οικτρής αποτυχίας της προηγούμενης διακυβέρνησής του!

Μήπως διαφεύγει σε όλους ότι αυτό ακριβώς είναι και ο πυρήνας της προηγούμενης απάτης του, αλλά και της τωρινής!!! Το ότι, δηλαδή, ισχυρίζεται έμπρακτα ότι όλοι οι προηγούμενοι ήταν λάθος εκτός και μόνο από αυτόν!!!

Όχι βέβαια, διότι ξέρει πολύ καλά ότι στο προηγούμενο σχήμα θα είχε πάντα επικίνδυνη εσωκομματική και εξωτερική αντιπολίτευση, ενώ στο … νεογεννηθέν θα ήταν ο αναντίρρητος Αρχηγός για τους εντός και «κάτι καινούργιο» για τους εκτός!!!

Τέλος, οι παροχές και υποσχέσεις του Αλέξη Τσίπρα σε μια ομιλία του, που παρά το πρωτόκολλο της σειράς των πολιτικών αρχηγών, προηγήθηκε αυτής του Πρωθυπουργού, είναι προφανές ότι διαμορφώθηκαν κυρίως από τη διογκωμένη επιθυμία του να υστερήσουν μπροστά τους όσες παροχές και αν έδινε ο Πρωθυ­πουργός! Τις οποίες τελευταίες θα έχει την ευκαιρία πλέον να τις αποδομήσει ο Τσίπρας στην δεύτερη ομιλία του, που θα ακολουθήσει τη σειρά των πολιτικών αρχηγών!

Η ΟΝΝΕΔ αντιμετώπισε τις εξαγγελίες Τσίπρα με το επόμενο βίντεο!

1 - Κατά πρώτον αναφέρθηκε με στρατηγική σε συναισθηματικά οράματα!

«Γιατί αυτή είναι σήμερα η ανάγκη της χώρας. Και αυτή την ανάγκη αναλαμβάνουμε απόψε να τη μετατρέψουμε σε σχέδιο διακυβέρνησης, για τη νέα Ελλάδα που οραματιζόμαστε. Για την Ελλάδα που μας αξίζει.»

2 - Κατά δεύτερον, στην αναντίρρητη διεθνή πραγματικότητα. 

«Την ίδια ώρα, η τουρκική προκλητικότητα αναβαθμίζεται ανησυχητικά. Και η χώρα μας οφείλει να θωρακίσει την ασφάλειά της, να υπερασπιστεί αποφασιστικά τα κυριαρχικά της δικαιώματα, αλλά και την ειρήνη και τη σταθερότητας στην περιοχή.

Η γεωπολιτική αβεβαιότητα ωστόσο, μαζί με τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής, αλλά και τον διαρκή κίνδυνο διεθνούς χρηματοπιστωτικής αστάθειας, είναι προκλήσεις που δεν μπορούμε να αγνοήσουμε.

Δίπλα σε αυτές, έχουμε και τις δικές μας δομικές αδυναμίες. Η χώρα γερνά, ο πληθυσμός εργάσιμης ηλικίας μειώνεται, η παραγωγικότητα παραμένει χαμηλή. Η απάντησή σε αυτές τις προκλήσεις δε μπορεί να περιμένει.»

3 - Σε αόριστες κατηγορίες για ολιγωρίες της Κυβέρνησης

Για τους περισσότερους, η ζωή είναι πιο δύσκολη απ’ ό,τι ήταν το 2019, παρότι σήμερα δεν έχουμε μνημόνια. Γιατί όμως; Γιατί μειώθηκε η αγοραστική μας δύναμη. Γιατί η κυβέρνηση αντιμετώπισε την ακρίβεια με επιδόματα, αντί να συγκρουστεί με τις στρεβλώσεις της αγοράς. Είδε τον μισθό του εργαζόμενου ως κόστος. Τη στέγη ως επενδυτικό προϊόν. Το δημόσιο σχολείο και το ΕΣΥ ως δαπάνες. Την περιφέρεια ως υποσημείωση. Και το κράτος δικαίου ως εμπόδιο στην ανεξέλεγκτη άσκηση εξουσίας.

Και ποιο είναι το αποτέλεσμα; Μια οικονομία με χαμηλούς μισθούς, αδύναμη παραγωγή και το πλούτο να συγκεντρώνεται στους λίγους. Μια χώρα όπου το κατά κεφαλήν προϊόν παραμένει μόλις στο 68% του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Όπου ένας στους τέσσερις κινδυνεύει από τη φτώχεια ή τον κοινωνικό αποκλεισμό. Όπου η στέγη απορροφά το 36% του εισοδήματος του πολίτη, περισσότερο από κάθε άλλη χώρα στην Ευρώπη. Και όπου σχεδόν ένας στους δύο Έλληνες δεν μπόρεσε να κάνει φέτος ούτε μία εβδομάδα διακοπές.

4 - Με συγκεκριμένες γενικές κατηγορίες για λάθη και ελαττώματα.

Το 2019 κανένας δεν μπορούσε να φανταστεί τι σήμαινε στην πράξη το Επιτελικό Κράτος. Η πρώτη μεγάλη απόφαση αυτού του συστήματος ήταν η υπαγωγή της ΕΥΠ απευθείας στο γραφείο του Πρωθυπουργού. Ο πρώτος νόμος αυτής της κυβέρνησης ήταν ήδη το μεγαλύτερο σκάνδαλο της Μεταπολίτευσης. Ένα σκάνδαλο για το οποίο κάθε άλλος πρωθυπουργός οπουδήποτε αλλού, θα είχε παραιτηθεί. Αλλιώς, θα τον είχε καθαιρέσει το ίδιο του το κόμμα. Σε οποιαδήποτε αναπτυγμένη χώρα του κόσμου. Ο ίδιος του ο ανιψιός, ο διευθυντής του Γραφείου του Πρωθυπουργού, έχει δημοσίως ομολογήσει με τη γλώσσα που χρησιμοποιεί η μαφία, ότι μπήκε εκείνος μπροστά για να μη φάει τη σφαίρα ο αρχηγός, το πραγματικό αφεντικό. Ανήκουστα πράγματα.

Γιατί η εξαίρεση έγινε κανόνας. Οι απευθείας αναθέσεις και οι κλειστοί διαγωνισμοί έγιναν τρόπος διακυβέρνησης. Στο 58% των δημόσιων συμβάσεων κατατέθηκε μία μόνο προσφορά. Τι σημαίνει μία προσφορά; Κανένας ανταγωνισμός. Καμία πίεση στην τιμή. Γιατί οι έλεγχοι αποδυναμώθηκαν. Οι ανεξάρτητες αρχές αντιμετωπίστηκαν ως εμπόδιο. Γιατί η ευθύνη εξαφανίστηκε. Όλες οι αποφάσεις συγκεντρώθηκαν στο Μαξίμου. Αλλά κάθε φορά που κάτι πηγαίνει στραβά, κανείς δεν γνωρίζει, κανείς δεν φταίει για τίποτα.

Η βούληση της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού είναι μία: Να τελειώνουμε με αυτό το σάπιο σύστημα. Για αυτό πιστεύουμε ότι η χώρα μας χρειάζεται πριν από όλα μια Ηθική Επανάσταση. Και αυτό σημαίνει τρεις λέξεις με πραγματικό περιεχόμενο: Διαφάνεια. Έλεγχος. Λογοδοσία. Γιατί οι ισχυροί θεσμοί δεν είναι πολυτέλεια. Είναι η προϋπόθεση για μια δίκαιη οικονομία που θα αναπτύσσεται για λογαριασμό όλων.

5 - Και ο σωτήρας σας είναι εδώ! ΕΓΩ!!! Και πάλι με αοριστολογίες!

Αυτή είναι η πυξίδα της ΕΛΑΣ. Γιατί παραγωγή και δικαιοσύνη δεν είναι αντίπαλοι. Είναι οι δύο όψεις της ίδιας προόδου.

Ας ξεκινήσουμε, λοιπόν, από την πρώτη μας δέσμευση: Να παράγουμε περισσότερο. Ξεκινάω με μια αλήθεια που πρέπει να ακουστεί δυνατά: Οι Έλληνες δουλεύουμε περισσότερες ώρες από σχεδόν όλους τους Ευρωπαίους. Το έλλειμμα στη χώρα μας δεν είναι έλλειμμα εργατικότητας. Είναι έλλειμα παραγωγικότητας, επενδύσεων, και τεχνολογίας. Η παραγωγικότητα ανά ώρα εργασίας παραμένει 45% χαμηλότερη από τον μέσο ευρωπαϊκό όρο. Γι’ αυτό οι χαμηλοί μισθοί δεν είναι συγκριτικό πλεονέκτημα. Είναι η άλλη όψη της χαμηλής παραγωγικότητας και το βασικό κίνητρο για να παραμένει μια επιχείρηση σε δραστηριότητες μικρής προστιθέμενης αξίας.

Δεν ζητάμε λοιπόν από τους ίδιους ανθρώπους να δουλεύουν περισσότερο για λιγότερα. Ζητάμε να αποδίδει περισσότερο η δουλειά τους. Χρειάζεται λοιπόν αλλαγή αναπτυξιακής στρατηγικής.

6 - Και μια νέα Βιομηχανική Πολιτική.

Έναν ενιαίο φορέα βιομηχανικής πολιτικής, αντί για δεκάδες υπηρεσίες που δεν συντονίζονται. Μία ψηφιακή διαδικασία αδειοδότησης, με ανώτατο χρόνο τις 90 ημέρες. Γιατί σήμερα η αδειοδότηση δεν είναι διαδικασία. Είναι τιμωρία. Μακροχρόνια συμβόλαια ενέργειας με σταθερές τιμές, ώστε η επιχείρηση να γνωρίζει το κόστος της πριν επενδύσει. Σύγχρονες βιομηχανικές ζώνες και κέντρα εφαρμοσμένης τεχνολογίας σε κάθε περιφέρεια, ώστε και η μικρή επιχείρηση να έχει πρόσβαση σε εξοπλισμό, δοκιμές και εξειδικευμένους επιστήμονες. Και σύνδεση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων με τις μεγάλες επενδύσεις, ώστε ένα μεγαλύτερο μέρος κάθε έργου να παράγεται εδώ, από ελληνικές επιχειρήσεις και εργαζομένους.

7 - Όλα αυτά όμως χρειάζονται πόρους με ορίζοντα δεκαετίας.

Και ως γνωστόν η σημερινή κυβέρνηση σπατάλησε τη μεγαλύτερη αναπτυξιακή ευκαιρία από την είσοδό μας στην ΕΕ, το ΤΑΑ. Γι’ αυτό καλούμαστε σήμερα, είτε να κλαίμε πάνω από το χυμένο γάλα, είτε να δημιουργήσουμε εμείς, με τις δικές μας δυνάμεις, τη νέα αναπτυξιακή μας ευκαιρία.

Δημιουργούμε το Εθνικό Ταμείο Σύγκλισης, τη νέα επενδυτική μηχανή της επόμενης δεκαετίας. Με πρωτογενή κεφάλαια 12 δισεκατομμυρίων στην τετραετία: Ενάμισι δισεκατομμύριο τον χρόνο από το εθνικό σκέλος των δημοσίων επενδύσεων. 500 εκ από τη συμμετοχή εγχώριων επιχειρήσεων. Και ένα δισεκατομμύριο τον χρόνο από την ανακατεύθυνση των εσόδων από την Golden Visa. Όπου σταματάμε να πουλάμε τα σπίτια των παιδιών μας και αρχίζουμε να χρηματοδοτούμε τη δουλειά τους.

Με μόχλευση ιδιωτικών κεφαλαίων, η επενδυτική ικανότητα μπορεί να προσεγγίσει εύκολα τα 25 δισεκατομμύρια στην τετραετία κάτι που μεταφράζεται σε δύναμη πυρός άνω των 50 δισεκατομμυρίων σε ορίζοντα δεκαετίας.

8 - Βεβαίως δεν λείπουν και οι αλόγιστες ασυναρτησίες από το μενού!

Ο εμβληματικός πυρήνας των στόχων είναι καθαρός:

·         Υδατική ασφάλεια και σύγχρονα αρδευτικά δίκτυα.

·         Ελληνική αλυσίδα φωτοβολταϊκών, μπαταριών και αποθήκευσης.

·         Προσιτή κατοικία σε δημόσια γη.

·         Σιδηροδρομικός εμπορευματικός διάδρομος από τα λιμάνια μας προς τα Βαλκάνια και την Κεντρική Ευρώπη.

·         Αγροδιατροφικά συμπλέγματα που μετατρέπουν το χύδην προϊόν σε τεχνολογία, επωνυμία και εξαγωγή.

·         Κοινωνικές υποδομές νέας γενιάς, κλιματική ανθεκτικότητα, ναυπηγοεπισκευή και βιομηχανίες διπλής χρήσης.

Τον πρώτο χρόνο οργανώνουμε τους στόχους και ωριμάζουμε τα έργα. Στην τετραετία θεμελιώνουμε τις νέες υποδομές. Στη δεκαετία αλλάζουμε τον παραγωγικό χάρτη της χώρας. Κι η παραγωγική ανασυγκρότηση πρέπει να φτάνει μέχρι την τσέπη του πολίτη. Γιατί η ενέργεια δεν είναι θέμα μόνο της βιομηχανίας. Είναι και θέμα του λογαριασμού του κάθε νοικοκυριού. Ο στόχος μας για την ενέργεια περιγράφεται σε τρεις λέξεις. Καθαρότερη, φθηνότερη, ασφαλέστερη.

9 - Ή ακόμα υπόσχεται πράγματα που ήδη έχουν γίνει!

Χτίζουμε επίσης ελληνική αλυσίδα αξίας. Γραμμή συναρμολόγησης φωτοβολταϊκών, μονάδα συστημάτων αποθήκευσης με ελληνικό σχεδιασμό, ολοκλήρωση της διασύνδεσης των νησιών, ώστε να πάψουμε επιτέλους να καίμε πετρέλαιο για να ανάψει μια λάμπα στο Αιγαίο. Η πράσινη μετάβαση γίνεται παραγωγή και ιδιοκτησία, όχι απλώς εισαγωγή εξοπλισμού. Γιατί το ενεργειακό κόστος δεν είναι μόνο κοινωνικό ζήτημα. Είναι κρίσιμο στοιχείο της ανταγωνιστικότητας και της δυνατότητας της χώρας να διατηρεί βιομηχανία, θέσεις εργασίας και τεχνογνωσία.

10 - Ξαφνικά θυμήθηκε και τον αγρότη. (Ξέχασε, όμως, τον κτηνοτρόφο!)

Το νερό αντιμετωπίζεται ως παραγωγική υποδομή και ζήτημα εθνικής ασφάλειας. Με ενιαίο έργο ταμίευσης και εκσυγχρονισμού των αρδευτικών δικτύων στη Θεσσαλία και στην κεντρική Ελλάδα. Με Τράπεζα γης που μισθώνει μακροχρόνια δημόσιες εκτάσεις σε νέους αγρότες. Με πολυετείς συμβάσεις παραγωγής με εγγυημένη ποσότητα και τιμή που δεν καθορίζεται μονομερώς. Και με υποχρεωτική ιχνηλασιμότητα, για να τελειώνουμε με τις ελληνοποιήσεις.

11 - Και αφού εξασφαλίσουμε τα απαραίτητα.

Σχεδιασμός για ενιαίο σύστημα μεταφοράς εμπορευμάτων από τα ελληνικά λιμάνια προς τα Βαλκάνια.  Γιατί θέλουμε τα λιμάνια μας κόμβους ενός εθνικού δικτύου, όχι φιλέτα προς πώληση. Και για τη ναυτιλία, είναι αδιανόητο, τη στιγμή που ελέγχουμε τον μεγαλύτερο στόλο στον κόσμο, να εισάγουμε σχεδόν όλο τον απαραίτητο εξοπλισμό.

·         Ανασυγκροτούμε τη ναυπηγοεπισκευαστική βιομηχανία σε Πέραμα, Ελευσίνα, Σύρο και Χαλκίδα.

·         Και οργανώνουμε προγράμματα πρακτικής άσκησης με αμοιβή και ασφάλιση, για κάθε σπουδαστή των Ναυτικών Ακαδημιών.

Γιατί ξέρουμε ότι αν δεν αναπτυχθούμε ισόρροπα δεν θα παράγουμε περισσότερα. Μεταφέρουμε λοιπόν σταδιακά υπηρεσίες και διοικητικές θέσεις στη περιφέρεια. Σε βάθος δεκαετίας, πέντε υπουργεία μετακινούνται εκτός Αττικής.

·         Το βιομηχανίας στη Θεσσαλονίκη.

·         Το Αγροτικής Ανάπτυξης στη Λάρισα.

·         Το Τουρισμού στο Ηράκλειο Κρήτης.

·         Το Νησιωτικής Πολιτικής στη Λέσβο.

·         Και το Ψηφιακής Πολιτικής στη Κοζάνη.

12 - Και πάλι για τα οράματά μας!

Όραμά μας η Θεσσαλονίκη Μητρόπολη των Βαλκανίων. Πράσινη, λειτουργική, ανθεκτική. Καθιερώνουμε ένα ισχυρό πολυμερές πλαίσιο διαβαλκανικής εμπορικής και οικονομικής συνεργασίας με τις όμορες Βαλκανικές χώρες, με επίκεντρο τη Θεσσαλονίκη. Συνδέουμε τα δίκτυα μεταφορών, τους σιδηροδρόμους, τα λιμάνια, την ενέργεια και τις υποδομές των γειτονικών μας χωρών. Αναδεικνύουμε έτσι τη Θεσσαλονίκη σε παραγωγικό και διαμετακομιστικό κόμβο της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Οι βασικές πύλες και υποδομές της μητροπολιτικής περιοχής — λιμάνι, αεροδρόμιο, σιδηρόδρομος, οδικό δίκτυο και logistics, λειτουργούν ως ένα ενιαίο σύστημα.

Συνδέουμε τα έργα υποδομής με την καθημερινότητα, την παραγωγική ανάπτυξη, την προστασία από την κλιματική κρίση και την ποιότητα ζωής στην Πόλη. Με Μητροπολιτικό δίκτυο μετακινήσεων. Με την επέκταση του Μετρό Δυτικά. Με Ενιαίο Σχέδιο Ανάπλασης του παραλιακού Μετώπου. Έτσι η Θεσσαλονίκη θα γίνει μετρήσιμα καλύτερη πόλη για να ζεις, να εργάζεσαι, να επιχειρείς.

13 - Νέο φρούτο η «Πατριωτική Εισφορά!

Γιατί φορολογική δικαιοσύνη δεν σημαίνει τιμωρία της επιχειρηματικότητας. Σημαίνει δίκαιοι κανόνες και δίκαια βάρη. Για αυτό και προχωράμε σε μια μεγάλη, καθαρή τομή δικαιοσύνης. Θεσπίζουμε Πατριωτική Εισφορά για το ισχυρότερο 1% των Ελλήνων:

14 - Καταργεί το γνωστό χαράτσι και ελαφρύνει τα δάνεια!

Καταργούμε το τέλος επιτηδεύματος για κάθε επιχείρηση. Καταργούμε την προκαταβολή φόρου για τις ατομικές επιχειρήσεις. Μειώνουμε τη προκαταβολή φόρου για τα νομικά πρόσωπα. Σκεφτείτε τον παραλογισμό: ο μικρός επαγγελματίας πληρώνει φόρο για εισόδημα που δεν έχει ακόμη αποκτήσει. Προκαταβάλλει χρήματα για δουλειά που δεν ξέρει αν θα έχει. Αυτό επιτέλους τελειώνει. Όπως τελειώνει και η ομηρία για χιλιάδες συμπολίτες μας, θύματα της κρίσης.

Δίνουμε πραγματική Δεύτερη Ευκαιρία σε δανειολήπτες ή σε εγγυητές που έχασαν περιουσία για δάνεια που δόθηκαν στα χρόνια της κρίσης. Ανακτούν φορολογική και ασφαλιστική ενημερότητα, ώστε να μπορούν ξανά να ενταχθούν στην οικονομική ζωή. Να εργαστούν, να επιχειρήσουν και να σταθούν στα πόδια τους. Όσοι κατάφεραν υπερβάλλοντάς δυνάμεις, να είναι συνεπείς μέσα από ρυθμίσεις, διαγράφονται από τον Τειρεσία.

15 - Στριμώχνει και τις Τράπεζες! (Καλά τώρα!)

Η φορολογική δικαιοσύνη δεν μπορεί να σταματά στο κατώφλι των συστημικών τραπεζών. Που σήμερα δεν πληρώνουν ούτε ευρώ φόρο, παρότι μοιράζουν δισεκατομμύρια κέρδη στους μετόχους τους. Το ελληνικό τραπεζικό σύστημα ανακεφαλαιοποιήθηκε με δημόσιο χρήμα. Ο λαός το πλήρωσε με μειώσεις μισθών και συντάξεων, με φτωχοποίηση, με παιδιά που έφυγαν στο εξωτερικό.

Και φτάσαμε στους μισθούς και τις συντάξεις με αριθμούς πλέον!

Κατώτατος μισθός 1000 ευρώ μέσα στο 2027 και μέσος μισθός πλήρους απασχόλησης 1800 ευρώ στο τέλος της τετραετίας. Η αύξηση του κατώτατου δίνει την πρώτη ώθηση σε ολόκληρη τη μισθολογική κλίμακα. Και πάνω σε αυτή χτίζουμε με συλλογικές διαπραγματεύσεις, κλαδικές συμβάσεις και αυξήσεις που συμβαδίζουν με την παραγωγικότητα. Στόχος μας ο μισθός να ξανακερδίσει πραγματική αγοραστική δύναμη και ο εργαζόμενος δίκαιο μερίδιο από την ανάπτυξη που ο ίδιος παράγει.

16 – Όλα για την εκπαίδευση!

Στη χώρα μας σήμερα, το δημόσιο σχολείο έχει μετατραπεί σε προθάλαμο ιδιωτικής δαπάνης. Η οικογένεια πληρώνει τον φόρο για το δημόσιο σχολείο. Και μετά πληρώνει ξανά, το φροντιστήριο, τα ιδιαίτερα, τις ξένες γλώσσες. Τον πληρώνουν όλοι αυτόν τον φόρο, αλλά βαραίνει ασύγκριτα περισσότερο αυτόν που έχει λιγότερα. Και το αποτέλεσμα το ξέρετε. Δύο παιδιά με τις ίδιες δεξιότητες και την ίδια προσπάθεια δεν έχουν την ίδια πορεία. Έχει σημασία, τι μπορούσε να πληρώσει η οικογένειά τους. Αυτό δεν είναι εκπαιδευτικό σύστημα. Είναι μηχανή αναπαραγωγής της ανισότητας.

Πρώτον, στηρίζουμε αυτούς που κρατούν το σχολείο όρθιο. Με μισθούς αξιοπρέπειας για τους εκπαιδευτικούς με αυξήσεις, αρχικά ύψους 300 ευρώ το μήνα. Με πρόσληψη 30.000 νέων εκπαιδευτικών. Και ενίσχυση της παιδαγωγικής αυτονομίας τους. Με την κατάργηση του τιμωρητικού νόμου Κεραμέως και εισαγωγή ουσιαστικής ολιστικής αξιολόγησης που στηρίζει τον εκπαιδευτικό και βελτιώνει το σχολείο.

Δεύτερον, δεν περιμένουμε την ανισότητα να γίνει μοίρα. Την αντιμετωπίζουμε έγκαιρα. Γιατί οι ανισότητες δεν εμφανίζονται ξαφνικά στο λύκειο. Ξεκινούν από τα πρώτα χρόνια της ζωής ενός παιδιού. Γι’ αυτό εξασφαλίζουμε δωρεάν προσχολική εκπαίδευση για κάθε παιδί. Δωρεάν σχολική σίτιση για κάθε μαθητή του Δημοτικού.

Περισσότερα Κέντρα Δημιουργικής Απασχόλησης, ώστε η φροντίδα και η μάθηση να μη σταματούν στη μία το μεσημέρι. Αλλά και ψυχολόγο σε κάθε σχολικό συγκρότημα. Γιατί ξέρουμε τι έχουν περάσει τα παιδιά μας τα τελευταία χρόνια. Και ξέρουμε ότι δεν αρκεί να το διαπιστώνουμε. Πρέπει να είμαστε δίπλα τους.

Τρίτον, φέρνουμε τη μαθησιακή ενίσχυση μέσα στο σχολείο. Καθιερώνουμε δωρεάν ενισχυτική διδασκαλία μέσα στο δημόσιο σχολείο, με ολιγομελή τμήματα και αμειβόμενους εκπαιδευτικούς. Και δίνουμε πρόσθετους πόρους και προσωπικό στα σχολεία με τις μεγαλύτερες ανάγκες.

17 - Και τέταρτον, η μεγάλη τομή. Καταργούμε τις Πανελλαδικές! Χαρτζιλικώ­νουμε τους φοιτητές! (Ολέ, ολέ, ολέεεε!)

Κάνουμε και μια μεγάλη επιλογή για 80.000 φοιτητές και φοιτήτριες που σπουδάζουν μακριά από το σπίτι τους, στα περιφερειακά πανεπιστήμια. Μια επιλογή για τα παιδιά και τις οικογένειές τους. Για τα δημόσια περιφερειακά πανεπιστήμια, που μπήκαν στο στόχαστρο της κυβέρνησης της ΝΔ προς όφελος των ιδιωτικών. Και για τις ίδιες τις τοπικές κοινωνίες της περιφέρειας.

Κάθε φοιτητής περιφερειακού πανεπιστημίου που σπουδάζει μακριά από τον τόπο του θα λαμβάνει φοιτητική υποτροφία 500 ευρώ τον μήνα, για δέκα μήνες τον χρόνο. Για να μη γίνεται το κόστος διαβίωσης ο λόγος να εγκαταλείπει ένα παιδί τις σπουδές του. Για να μη σηκώνει μια οικογένεια μόνη της ένα βάρος που δεν μπορεί να αντέξει.

Απευθυνόμαστε, όμως, και στους νέους επιστήμονες που έφυγαν από την Ελλάδα. Σε εκείνους που βρήκαν στο εξωτερικό τις ευκαιρίες που δεν τους έδωσε η πατρίδα τους. Χρηματοδοτούμε ερευνητικές θέσεις, σύγχρονο εξοπλισμό και αρχικό κεφάλαιο για ερευνητικές ομάδες που επιλέγουν να επιστρέψουν. Και εξασφαλίζουμε πραγματική προοπτική σταθερής εργασίας, ώστε η επιστροφή τους να μην είναι ένα προσωρινό στοίχημα, αλλά μια επιλογή ζωής.

Δεν τους ζητάμε να επιστρέψουν από νοσταλγία. Αλλά δεσμευόμαστε να χτίσουμε μια χώρα στην οποία θα αξίζει να επιστρέψουν.

18 - Και τώρα που μιλάμε για τα παιδιά μας, θέλω να σταθώ στο πιο σημαντικό:

Πρώτον, κάνουμε τον κλιματικό νόμο πραγματικό νόμο. Όχι κείμενο στα χαρτιά. Μείωση των εκπομπών κατά 55% έως το 2030, κατά 80% έως το 2040 και κλιματική ουδετερότητα έως το 2050. Με σχέδιο, χρονοδιάγραμμα, και ετήσια λογοδοσία στη Βουλή. Κάθε μεγάλη επένδυση και κυβερνητική απόφαση θα συνοδεύεται από εκτίμηση των κλιματικών της επιπτώσεων, όπως συνοδεύεται από οικονομική κοστολόγηση. Αφού ρωτάμε πόσο κοστίζει σε ευρώ, θα ρωτάμε και πόσο κοστίζει στη ζωή μας.

Δεύτερον, περνάμε από την αποκατάσταση στην πρόληψη. Σήμερα πληρώνουμε αφού καεί το δάσος, αφού πλημμυρίσει η πόλη, αφού χαθούν περιουσίες και ζωές. Πληρώνουμε πάντα μετά και ακριβότερα. Αυτό τελειώνει. Δημιουργούμε προστατευμένο προϋπολογισμό για την πρόληψη. Ενοποιούμε την προστασία των δασών και την αντιμετώπιση των πυρκαγιών, με εκπαιδευμένο προσωπικό και συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών. Και οι οκτάμηνες συμβάσεις των 2.300 εποχικών πυροσβεστών επιτέλους γίνονται δωδεκάμηνες.

Τρίτον, προστατεύουμε το νερό. Εφαρμόζουμε εθνικό σχέδιο διαχείρισης, με ενιαία ευθύνη για κάθε λεκάνη απορροής και σταθερή χρηματοδότηση. Προτεραιότητα στα αντιπλημμυρικά έργα, στην αποκατάσταση των φυσικών ρεμάτων και στην απομάκρυνση κατασκευών από ζώνες υψηλού κινδύνου.

Τέταρτον, κάνουμε τις πόλεις ασφαλέστερες και πιο ανθρώπινες. Αθήνα και Θεσσαλονίκη αποκτούν δεσμευτικά σχέδια κλιματικής προσαρμογής. Στην Αθήνα αποκαθιστούμε τα ρέματα, αναγεννούμε τον Υμηττό και την Πάρνηθα και δημιουργούμε κλιματιζόμενους δημόσιους χώρους σε κάθε γειτονιά για τις ημέρες του καύσωνα. Στη Θεσσαλονίκη θωρακίζουμε την πόλη απέναντι στις πλημμύρες, επεκτείνουμε το περιαστικό δάσος, καθαρίζουμε τον Θερμαϊκό και αποδίδουμε το θαλάσσιο μέτωπο στους πολίτες.

Πέμπτον, εγγυόμαστε μια δίκαιη πράσινη μετάβαση. Κάθε εργαζόμενος που χάνει τη θέση του λόγω της απολιγνιτοποίησης στη Δυτική Μακεδονία ή τη Μεγαλόπολη θα έχει δικαίωμα σε νέα εργασία ή σε πλήρως χρηματοδοτούμενη εκπαίδευση που οδηγεί σε πραγματική απασχόληση. Δεν θα πληρώσουν την πράσινη μετάβαση οι άνθρωποι που κράτησαν επί δεκαετίες τα φώτα της χώρας αναμμένα σε βάρος της δικής τους υγείας, σε βάρος της δικής τους ζωής.

19 - Και κλείνω με μια απλή δέσμευση. Που δεν αρχίζει στο ράφι αλλά στο λογαριασμό του ρεύματος.

Στόχος μας είναι σταθερή και αισθητή μείωση των τιμολογίων για τα νοικοκυριά και τις παραγωγικές επιχειρήσεις. Όχι με επιδόματα που επιστρέφουν μέρος ενός ακριβού λογαριασμού, αλλά αλλάζοντας τον τρόπο παραγωγής, αποθήκευσης και τιμολόγησης της ενέργειας. Θεσπίζουμε λοιπόν, ελάχιστη εγγυημένη ποσότητα ενέργειας σε σταθερή προσιτή τιμή για κάθε νοικοκυριό. Και μειώνουμε μεσοσταθμικά κατά 30% τους λογαριασμούς ρεύματος. Η σταθερή τιμή θα εξασφαλίζεται από μακροχρόνια συμβόλαια εγχώριας παραγωγής χαμηλού κόστους και θα προστατεύεται από τις ακραίες διακυμάνσεις της αγοράς.

Αυτό βεβαίως προϋποθέτει μια άλλη ΔΕΗ. Όχι υπηρέτη της αισχροκέρδειας αλλά του δημόσιου συμφέροντος. Ανακτούμε λοιπόν το δημόσιο στρατηγικό ρόλο της ΔΕΗ, δίνοντάς της τρεις βασικές λειτουργίες: εγγυητής του τιμολογίου βάσης, στρατηγικός αγοραστής και διαθέτης εγχώριας καθαρής ενέργειας, επενδυτικός πυλώνας δικτύων και αποθήκευσης.

20 - Το δεύτερο μέτωπο είναι το ράφι.

Μειώνουμε τον ΦΠΑ στο 6% για τα βασικά είδη διατροφής και υγιεινής. Εξοικονομούμε περισσότερα από 600 ευρώ τον χρόνο για κάθε νοικοκυριό. Θα πείτε ότι το έχετε ξαναδεί. Να μειώνεται ο φόρος και η τιμή στο ράφι να μην κουνιέται.

Γι’ αυτό η μείωση συνοδεύεται υποχρεωτικά από τρία πράγματα:

·         Ψηφιακό παρατηρητήριο τιμών ανά κωδικό προϊόντος – όχι μέσες τιμές – προϊόν προς προϊόν.

·         Σε όλη την αλυσίδα από το χωράφι στο ράφι.

·         Και θέσπιση ανώτατου περιθωρίου κέρδους σε κάθε κρίκο της αλυσίδας.

Με μια Επιτροπή Ανταγωνισμού με χρηματοδοτική αυτοτέλεια, που θα ενεργοποιείται αμέσως όταν οι τιμές δεν υποχωρούν. Έτσι η ελάφρυνση θα φτάσει στο ράφι. Δεν θα χαθεί στη μεσολάβηση. Έτσι η αισχροκέρδεια θα εντοπίζεται και θα ανακόπτεται σε κάθε κρίκο της αλυσίδας.

Στο ίδιο πακέτο, η δωρεάν μετακίνηση με τις αστικές συγκοινωνίες. Για να μην εξαντλείται το εισόδημα πριν τελειώσει ο μήνας και για να αναπνεύσουν οι πόλεις μας. Αλλά το κόστος ζωής δεν είναι το ίδιο παντού. Άλλο να ζεις στο κέντρο μιας μεγάλης πόλης και άλλο σε ένα μικρό νησί, σε ένα ορεινό χωριό, σε μια απομακρυσμένη κοινότητα.

21 - Και για μας υπάρχει μια απλή αρχή:

Ο τόπος που γεννιέται ή επιλέγει να ζήσει ένας πολίτης δεν μπορεί να περιορίζει τα δικαιώματά του. Ούτε να μετατρέπεται σε μόνιμη οικονομική ποινή. Γι’ αυτό ενισχύουμε το μεταφορικό ισοδύναμο για τη νησιωτικότητα. Και επιπλέον θεσπίζουμε το «Δικαίωμα να μείνεις στον τόπο σου».

Ένα καθολικό πρόγραμμα κάλυψης μέρος του πρόσθετου κόστους μετακίνησης, ενέργειας και βασικών αγαθών για τους κατοίκους οικισμών κάτω των 1.000 κατοίκων σε όλη την Ελλάδα. Εγγυόμαστε έτσι, ένα ελάχιστο επίπεδο βασικών υπηρεσιών για κάθε μικρό οικισμό, κάθε μικρό νησί, κάθε ορεινή κοινότητα.

·         Κινητές μονάδες υγείας.

·         Φαρμακευτική κάλυψη.

·         Τακτική συγκοινωνιακή σύνδεση.

·         Ψηφιακή εξυπηρέτηση με φυσική υποστήριξη.

·         Και στέγη για τους δημόσιους λειτουργούς, ώστε ο γιατρός και ο δάσκαλος να μπορούν πραγματικά να μείνουν εκεί όπου υπηρετούν.

22 - Μιας και μίλησα για στέγη, έρχομαι τώρα στην τρίτη μεγάλη μάχη, αυτή της στεγαστικής κρίσης, που χωρίζει την κοινωνία στα δύο. (Τσίπρα Θεέ! Πάρε την ΠΑΕ!!!)

Κάνουμε ξανά τη Στέγη δημόσια υπόθεση. Δημιουργούμε Εθνικό Σύστημα Προσιτής Κατοικίας, με δημόσια και δημοτική γη που δεν ξεπουλιέται, αλλά παραμένει περιουσία της κοινωνίας. Το σχέδιό μας έχει τρεις λέξεις: Προστατεύουμε. Ενεργοποιούμε. Χτίζουμε.

Προστατεύουμε την πρώτη κατοικία. Με διεύρυνση των κριτηρίων συμμετοχής και ευαλωτότητας. Υποχρεωτικότητα συμμετοχής των πιστωτών. Και αυστηροποίηση του θεσμικού πλαισίου. Παράλληλα το Δημόσιο συμμετέχει στη ρύθμιση για τα ευάλωτα νοικοκυριά.

Το χρέος ρυθμίζεται με τρόπο βιώσιμο, τα νοικοκυριά δεν χάνουν την ιδιοκτησία τους. Ενεργοποιούμε τα χιλιάδες κλειστά σπίτια.

Χρηματοδοτούμε την ανακαίνισή τους, με αντάλλαγμα να διατεθούν για χρόνια σε προσιτό ενοίκιο. Και δίνουμε στους δήμους τη δυνατότητα να περιορίζουν τις βραχυχρόνιες μισθώσεις εκεί όπου διώχνουν τους μόνιμους κατοίκους. Χτίζουμε 50.000 νέες προσιτές στεγαστικές επιλογές μέσα σε τέσσερα χρόνια.

Δημιουργούμε τον Οργανισμό Κοινωνικά Προσιτής Κατοικίας που αναλαμβάνει τη δημιουργία νέων κατοικιών, την αξιοποίηση κενών κτιρίων και την επιστροφή σπιτιών στη μακροχρόνια μίσθωση.

23 - Δίνουμε και αυξήσεις στους μισθούς!

Αυξάνουμε αρχικά, κατά μέσο όρο, 500 ευρώ τον μήνα τις αποδοχές γιατρών και νοσηλευτών. Γιατί δεν υπάρχει ΕΣΥ χωρίς τους ανθρώπους του. Και είναι η ελάχιστη ανταπόδοση σε εκείνους που κράτησαν όρθια τα δημόσια νοσοκομεία στην πανδημία.

Θεσπίζουμε την Εθνική Ολοκληρωμένη Εγγύηση Φροντίδας για 140.000 ανθρώπους με άνοια και Alzheimer. Με έγκαιρη διάγνωση, φροντίδα στο σπίτι, κέντρα ημέρας και ουσιαστική στήριξη του φροντιστή. Γιατί πίσω από κάθε ασθενή βρίσκεται συνήθως μία σύζυγος, μία κόρη ή ένας γιος, ένας σύντροφος που φροντίζει αδιάκοπα, εξαντλείται και συχνά εγκαταλείπει τη δική του εργασία και ζωή./

24 - Στους συνταξιούχους που πλήρωσαν βαρύ τίμημα στα χρόνια της κρίσης.

Γιατί η κυβέρνηση Μητσοτάκη επέλεξε, από τις πρώτες κιόλας πράξεις της το 2019, να ακυρώσει την ψηφισμένη και μόνιμη 13η σύνταξη. Στερώντας τους μέσα σε επτά χρόνια περισσότερα από 8 δισεκατομμύρια ευρώ.

Τι αλλάζουμε άμεσα; Βάζουμε τέλος στη συμμετοχή τους στα φάρμακα. Μηδενική συμμετοχή. Ούτε ένα ευρώ από την τσέπη του ασθενούς. Για το μέσο συνταξιούχο αυτό σημαίνει ότι 360-720 ευρώ τον χρόνο, ανάλογα με τη χρήση, επιστρέφουν πίσω στη σύνταξή του.

Δημιουργούμε Εθνικό Σύστημα Φροντίδας ηλικιωμένων και ατόμων με αναπηρία:

Φροντίδα κατ’ οίκον με πιστοποιημένους επαγγελματίες, κέντρα ημερήσιας φροντίδας ανά Δήμο, και ρητή αναγνώριση του μέλους της οικογένειας που φροντίζει, με επίδομα και ασφαλιστική κάλυψη. Γιατί η φροντίδα δεν είναι κοινωνική δαπάνη. Είναι μέτρο του πολιτισμού μιας κοινωνίας. Είναι όμως και αναπτυξιακή πολιτική. Γιατί ξέρετε ποιος κρατάει όρθιο το σύστημα φροντίδας σε αυτή τη χώρα; Οι γυναίκες. Δωρεάν, αόρατα, και συχνά παρατώντας τη δουλειά τους.

25 - Έρχομαι, πριν κλείσω, σε δύο πυλώνες της οικονομίας και της ταυτότητάς μας: Τον Πολιτισμό και τον Τουρισμό. (Εδώ αυτά μας ξεπερνάνε όλους!)

Η Ελλάδα διαθέτει ένα ανεκτίμητο κεφάλαιο: τον πολιτισμό της. Η Δημοκρατία, ο Ολυμπισμός, η ελληνική γλώσσα και η σύγχρονη δημιουργία συγκροτούν μια νέα εθνική στρατηγική για τη διεθνή ταυτότητα της χώρας. Δημιουργούμε παγκόσμιο δίκτυο εκμάθησης και πιστοποίησης της ελληνικής γλώσσας. Και συγκεντρώνουμε την οικουμενική κληρονομιά του Ελληνισμού σε μια ενιαία Ψηφιακή Βιβλιοθήκη, ανοιχτή σε ολόκληρο τον κόσμο. Αναδεικνύουμε την Ελλάδα σε Μητρόπολη του Πολιτισμού, της Δημοκρατίας και του Ολυμπισμού. Με νέα μουσεία, ενοποιημένους αρχαιολογικούς χώρους, πολιτιστικές διαδρομές και σύγχρονες υποδομές, δημιουργούμε έναν διεθνή προορισμό πολιτισμού για ολόκληρο τον χρόνο. Δημιουργούμε Μουσεία Δημοκρατίας και Ολυμπισμού και αναδεικνύουμε την Αρχαία Ολυμπία σε παγκόσμια Μητρόπολη του Ολυμπισμού και της Ολυμπιακής Εκεχειρίας, με ετήσιο Φόρουμ Ειρήνης.

Ο πολιτισμός, όμως, δεν είναι μόνο εθνικό κεφάλαιο. Είναι δημόσιο αγαθό και δικαίω­μα όλων. Γι’ αυτό δεν αποκεντρώνουμε απλώς τις εκδηλώσεις. Αποκεντρώ­νουμε τη δυνατότητα της δημιουργίας.

Μετασχηματίζουμε τα ΔΗΠΕΘΕ σε Εθνικό Δίκτυο Περιφερειακών Κέντρων Σύγχρονου Πολιτισμού, σε συνεργασία με την αυτοδιοίκηση, τα σχολεία, τα ωδεία, τις σχολές χορού και τα καλλιτεχνικά εργαστήρια. Δημιουργούμε το Ψηφιακό Πορτοφόλι Πολιτισμού, που δίνει σε παιδιά και νέους δωρεάν πρόσβαση στο θέατρο, στη μουσική, στον κινηματογράφο, στον χορό, στο βιβλίο, στα μουσεία και στις εικαστικές τέχνες. Εντάσσουμε την τέχνη στην εκπαίδευση, στηρίζουμε την ελληνική πολιτιστική παραγωγή και επεκτείνουμε τα Μουσικά και Καλλιτεχνικά Σχολεία. Γιατί ο πολιτισμός δεν είναι μόνο η κληρονομιά που παραλάβαμε. Είναι και η δημιουργία που οφείλουμε να παραδώσουμε.

26 - Και τέλος ο Τουρισμός, η βαριά μας βιομηχανία, ελλείψει άλλης.

Για δεκαετίες μετρήσαμε την επιτυχία του, με τον αριθμό των αφίξεων. Σήμερα γίνεται αντιληπτό το τεράστιο κόστος.

Θέτουμε έναν νέο εθνικό στόχο: Μετατρέπουμε τον τουρισμό σε εθνικό παραγωγικό οικοσύστημα. Από τον αριθμό των αφίξεων περνάμε στην αξία ανά επισκέπτη. Η ανάπτυξη παύει να συγκεντρώνεται σε λίγους προορισμούς. Διαχέεται σε ολόκληρη τη χώρα. Ο τουρισμός συμβάλλει στην περιφερειακή ανάπτυξη, σε ποιοτικές θέσεις εργασίας και εισόδημα που παραμένει στον τόπο. Με προγράμματα Δωδεκάμηνου Τουρισμού δημιουργούμε ολοκληρωμένους προορισμούς σε όλη την Ελλάδα. Και με προγράμματα κοινωνικού τουρισμού δίνουμε τη δυνατότητα σε κάθε ελληνική οικογένεια να μπορεί ξανά να απολαμβάνει τη χώρα της. Γιατί το ελληνικό καλοκαίρι καθρεπτίζει τον κοινωνικό απολογισμό της ελληνικής οικονομίας.

27 - Και κλείνει με πολύ συγκίνηση πάλι για τα παιδιά, που ταλαιπωρούνται εντός Ελλάδας ή έφυγαν εκτός για καλύτερες συνθήκες!

Αρχική Σελίδα